NEIL YOUNG: IMAXES DO ROCK

Entre os afeizoados ó Rock, sempre botamos de menos a pouca literatura que en este país se lle adica. Son contadas as experiencias trasladadas a papel onde se poda rebuscar as entretelas da musica mais popular dos dous últimos seculos.
Lembro que o primeiro libro "serio" que caeu nas miñas mans relacionado co Rock, fora un tocho de mais de 500 paxinas escrito por Jordi Sierra i Fabra, que el soliño escribia mais da metade da mitica revista semanal "Disco Express". Estamos a falar do ano 1972. O libro era todo un manual iniciatico sobre o Rock.Milleiros de fichas de milleiros de discos que en alguns casos ainda non viran a luz en este país.Hoxe debe ser un libro de culto para aqueles que o posuen, e os que teñan a sorte de telo nas suas mans gardano como ouro en pano.

Un pouco mais tarde Ediciones Jucar sacou a luz unha coleccion, "Los Juglares", onde por primeira vez se recollian as vidas e obras dos grandes da musica: Dylan, The Who,Leonard Cohen, Led Zeppelin...e un libro con as letras de alguns temas de Neil Young.
Hoxe podemos decir que a cousa algo cambiou...pero non tanto como desexaramos. Podemos atopar nas librarias unha pequena seleccion de obras sobre o Rock en pequenos anaqueles de librarias especializadas como a Casa do Libro, a Fnac ou El Corte Inglés. Pero de todos os xeitos o públicado non chega nin o 10% do escrito fora das nosas fronteiras. Cecais Bob Dylan e Springsteen sexan os mais "agraciados" en este senso xa que aparecen con certa frecuencia algun que outro libro sobre diversos aspectos das súas carreiras....pero e Neil Young ?...como é posible que non existan en castelan nada mais que duas obras sobre a súa vida? O mais recomendable é o de Ignacio Juliá escrito no ano 1992. O mais reciente é o de Christian Aguilera titulado "Neil Young: una leyenda desconocida" do ano 2010, pero que coido que se quedou en un intento tan solo de perfilar a vida de Young.
E por eso que hoxe quero recuperar un pequeno tesouro que gardo dende o ano 2000 e que casulamente atopei un día na seccion de libros de musica en El Corte Ingles: tratase de un libro-caderno editado por a Editorial la Mascara  de Valencia e escrito por Conxita Parra e Jordi Bianccioto e chega ata o ano 1998 coa publicación de "Year of the Horse". O titulo e sinxelo: "Neil Young".
O libro fai un percorrido por toda a vida de Neil, ademais de notas recollidas en revistas especializadas falando sobre el mesmo, os seus amigos-enemigos, a familia...unha pequena sección coa traducción de alguns temas; abondosa documentacion fotografica e de gran calidade por certo; tamén trae oito fichas de outros tantos discos seus coas portadas orixinais e a historia do disco no revés; un poster a doble paxina; bibliografia completa ata o ano 1997; discos de colaboracións do canadiano...filmografia, etc.
Desgraciadamente no catalogo da editorial nin aparece referencia algunha ó libro actualmente polo que coido que é demasiado dificil de acadar; cecais en algun rastrillo de segunda man se poda atopar algun exemplar tal e como se fala en algun foro de Internet. Si tedes ocasion pilladeo porque paga a pena...sempre que vos chame a apaixonate vida de neil Young , claro.

             

TRUNK SHOW...SEGUIMOS AGARDANDO

Xa se anunciou cerca de un ano a publicacion da pelicula de Jonathan Demme sobre o noso Tio, "Trunk Show"; xa na Rust Fest de Valdoviño do ano pasado tentamos que chegara a tempo para poder visionala...e dende aquela non sabemos mais dela...non hai nin rastro; seica se estrenou nos USA (ou polo menos eso estaba previsto) fai cousa de cinco ou seis meses, pero parece ser que en circuitos moi restrinxidos, polo que parece ser que o vindeiro paso será o da sua presentacion directamente en DVD...pero o nós, os seguidores do Tio Neil, picanos o cú con tanto segredismo...e non é para menos por a boa pinta que tén a cousa; polo de agora habera que conformarse co trailer que anda rulando pola rede; pero si alguen sabe algo.....POR DEUS¡¡¡¡¡¡¡¡¡QUE O DIJAAAAAAAAAAA

ANGRY WORLD: MELLOR CANCION ROCK

Pois si, esta madrugada entregaronse os premios Grammy ( de tantos que hai é raro que nadie se quede con algún). E ali estaba o noso Tio ( si estaba ou non, non o sei, pero seguro que pronto o saberemos) en tres candidaturas; ó remate levouse o Grammy á mellor cancion de Rock do ano: "Angry World" ese tema que resoa no "Le Noise"; cecais non sexa o mais representativo do disco pero si é certo que é dos mellores temas de ese traballo. Asi que outro que vai para a caixa cando ninguen daba nada polo noso Tio.
Con un pouco de sorte cecais sexa capaz de poñer o video que anda polo yutub, e senon tampouco pasa nada, ben de seguro moitos de vós seredes capaces de facelo si vos apetece escoitalo.
Noraboa para o noso Tio.

Estiven en Donosti en maio do ano 2009 para ver por cuarta vez a Neil Young. Viña de tocar o dia anterior en Barcelona diante de 50.000 persoas, no Primavera Sound.
No Velodromo de Anoeta eramos pouco mais de 5 ou 6 mil persoas; como si estiveramos en familia...e solo se pode decir que a longa viaxe para velo non foi en balde. Neil Young nunca defrauda; o mesmo que Springsteen. Poden ter un mal día, pode fallar o son; pode chover a chuzos...pero eles cumplen co persoal.
Tiven varias ledicias aquel día, incluida por suposto a actuacion do canadiano.O precioso día que nos agasallou a cidade veu acompañado por ter a miña beira durante o concerto o meu entrañable amigo de toda a vida Iñaki (moitos abrazos amigo meu), Peio tamén se apuntou, tal como imaxinaba no meu interior (moitos abrazos tamén para ti), e Arantxa veu con nós para descubrir a Neil Young en directo e de paso poder agradecer a sua compañia entre nós.
Pero tamén por ali apareceron amigos descoñecidos fisicamente pero non no contacto virtual. Para min foi todo un acontecemento coñecer a Antonio, Pepe, Angeles, Tino...todos eles vellos coñecidos do blog www.enlaplayadeneil.net , cos que intercambiamos novas continuamente dende fai un par de anos.Hora éra de ter contacto fisico e Donosti prestouse para elo, igual que o fixo Barcelona o día anterior con alguns dos mesmos protagonistas.
O concerto foi intenso dende o primeiro momento: comenzou con "Mansion on the Hill" e despois Neil foi desgranando temas tras tema cada vez mais en consonancia co fervor dos asistentes. "Hey hey, my my", "Spirit road" (inmensa), "Rocking in the free word"( que decir de este tema, sempre é xenial e absoluto), "Pocahontas (en electrico, todo un descubrimento),"Cortez Cortez"(sempre é un novo descubrimento e sempre aclamada)..."Heart of gold", "Down by the river", "Old Man"....sempre tés a sensación que Neil Young pode cubrir un concerto de mais de cinco horas con titulos imprescindibles ó longo da sua carreira, e nunca teras un set list perfecto. E para rematar, e por petición expresa dos membros da praia situados en primeira linea: "Like a Hurricane"...para morrer.
Na nube seguimos durante varias horas e incluso días cos oidos sonando constantemente as notas dos que foramos testemuñas aquelas duas horas do dia 31 de maio do 2009....agora solo esperamos poder repetilo outro día. Neil Young acostumbrounos nos dous últimos verans a acompañalo un día polo menos na sua vida; a seguinte non sei cando poderá ser...pero seguro seguro que o intentaremos.